İçinde ‘Allah'ın Nuru’nun Bulunduğu Evler
Gökten yere her işi düzenleyip kontrolü altında tutan Allah, yaptığı her işte, yarattığı her olayda üstün aklını, hayranlık uyandıran benzersiz yaratma sanatını ve sonsuz gücünü sergiler. Bizler için tüm bunları görebilmek, dile getirmek, üzerlerinde tefekkür etmek büyük bir nimet ve ibadet. Allah’ı anmak kötülüklerden arındıran, kalbimizi yatıştırıp, mutmain kılan, içimize güven duygusu ve huzur indiren bir ibadet. Kur’an’ın haber verdiği gibi;
"... Allah'ı zikretmek ise muhakkak en büyük (ibadet)tür..."(Ankebut Suresi, 45)
İnsan günlük hayatının her aşamasında Allah’ı anmalı, O’nunla kesintisiz bağlantı ve dua halinde olmalı, cömertçe bahşettiği sayısız nimete şükretmeli ve Allah’ın adını yüceltmeli. Allah’a yakınlaştıracak ve O’nunla dost kılacak çok önemli bir ibadettir Allah’ı anmak.
Bediüzzaman’ın ifadesiyle kâinat baştanbaşa Allah’ı zikretme ve Allah’a şükretme mescididir. Her şey Allah’ı anar, tesbih eder, zikreder. Allah’ı anmak ve adını yüceltmek Peygamberimiz(sav)’in ifadesiyle Allah’ın bizi sevdiğinin göstergesidir. O şöyle buyurur: “Allah’ın kulunu sevmesinin belirtisi, Allah’ı anmayı sevmektir. Allah’ın kula buğz etmesinin belirtisi ise, kulun Aziz ve Celil olan Allah’ı anmaktan hoşlanmamasıdır”
Allah’ı anmak amacıyla bir evde toplanmanın, Allah’ın Yüceliği ve Kur’an ayetleri üzerine konuşmanın, imanı artıran sohbetler yapmanın Allah katındaki değeri ise müthiştir. Şöyle buyuruyor Peygamberimiz(sav): “Bir topluluk Allah’ın evlerinden birinde toplanır, Allah’ın kitabını okur ve aralarında müzakere ederlerse, mutlaka üzerlerine manevî bir huzur iner, kendilerini rahmet kaplar, melekler kuşatır. Allah da katındaki melekler arasında onları anar.”
Gün içinde yaptığımız işi Allah rızasını gözeterek yapmak, gün boyu ibadet halinde olmaktır. Allah’ı razı etmek için yapılan her iş birer salih ameldir. Dünya hayatının kilit noktası Allah'ın rızasıdır. Ne paranın, ne mal-mülkün, ne köşe dönmenin, ne eğlencenin, ne rahatın, ne yeme içmenin peşinde olmak değil...
Allah nurunun, adının zikredildiği evlerde bulunduğunu haber verir. “... Allah, kimi dilerse onu Kendi nuruna yöneltip-iletir. Allah insanlar için örnekler verir. Allah, herşeyi bilendir. (Bu nur,) Allah'ın, onların yüceltilmesine ve isminin zikredilmesine izin verdiği evlerdedir; onların içinde sabah akşam O'nu tesbih ederler.” (Nur Suresi, 35-36) buyurur. İçinde Allah'ın nurunun bulunduğu ve adının anılmasına izin verdiği bir evde yaşamayı istemez miyiz?..
Tevrat ve İncil’de Allah’ı Anmak
Tevrat ve İncil’in tahrif edilmiş kısımları temizlendiğinde, geriye şeytani müdahaleye uğramamış bölümler kalır. Bozulmamış kısımlar, Kur’an’ın Maide Suresi'nin 44. ayetinde bildirildiği gibi "hidayet ve nur" olan kısımlardır; okunduğunda kalbe şifa ve ferahlık verir. Her iki Kitaptan, Kur’an’a ve Peygamberimiz (sav)'in sünnetine uygun, Allah’ı anmanın önemini öğüt veren bazı bölümlere bakalım:
Tevrat’tan:
Bu sözlerimi aklınızda ve yüreğinizde tutun... Onları çocuklarınıza öğretin. Evinizde otururken, yolda yürürken, yatarken, kalkarken onlardan söz edin. (Yasa'nın Tekrarı, 11:18-19)
Her zaman Rab'be övgüler sunacağım, övgüsü dilimden düşmeyecek. Rab'le övünürüm… Benimle birlikte Rab'bin büyüklüğünü duyurun, adını birlikte yüceltelim. (Mezmurlar, 31:1-3)
İncil’den:
Her gün mescidde toplanmaya devam eden imanlılar, kendi evlerinde de ekmek bölüp içten bir sevinç ve sadelikle yemek yiyor ve Allah'ı övüyorlardı. (Elçilerin İşleri, 2:46)
Unutmayalım; insan, Allah'ı anmada gösterdiği gevşeklikle orantılı olarak O'ndan uzaklaşır. Kur’an ahlâkını yaşamayan kimseler Allah'ı anmadıkları hatta akıllarına dahi getirmedikleri için Allah’ın sınırlarını aşar, emirlerinden yüz çevirerek yaşamayı hayat tarzı haline getirirler. Kur’an dışı sapkın davranışların altındaki neden, Allah'ı anma konusundaki gevşekliktir.
Kalpler yalnızca Allah’ı anmakla tatmin bulur. Huzur, müminlerin mescid edindikleri evlerindedir. Çünkü “Allah’ın nuru” bu evlerdedir. Orada arınmayı içten arzu eden insanlar yaşar. İnsan ruhu güzelliklerin, temizliğin, güzel ahlâkın yaşandığı ortamlardan haz alır. Kalp ve ruh böyle ferahlar, böyle şifa bulur.
Hz. Âişe (ra)’dan rivayetle Peygamberimiz (asm) şöyle buyurur: “İçinde Kur'ân okunan bir ev, yer ehline yıldızların parlak göründüğü gibi gök ahâlisine öylesine parlak görünür.” Camiü's-sağir - 3222
Okyanusların limanlara ulaşmadığı bir yüzyılın
çocuğuyum.
Kırık bir kalp verilmiş avuçlarıma.
Doğumumla başlayan bu soluk hikâye,
Adını yalnız limanlardan,
Hikâyesini ateş altında büyüyen bir çocuktan
almış.
Sebebi sorulduğunda anlamsız,
Yüzlerine baktığımda acımasız suretler
görüyorum.
Zalimlerin ellerinde kaybolan ümitlerim,
Sonsuz bir ırmağa akıyor.
İçimde biriken öfkem adaletin kılıcına
dolanıyor.
Bir çocuk serzenişi olmalıyken en büyük
kederim.
Ellerimde taşlar gülümseyecek bir yüz arıyor,
Göğsümde patlayan kurşunlarla sarsılıyor,
Taşlaşmış her kalple yeniden vuruluyorum.
Ağıt yakar gibi dokunuyorum kelimelere.
Sessiz çığlıklarla öfkeme bin bir isim
buluyorum…
Bulamıyorum…
Alnımda ilahi müjdenin mührü,
Geleceğimde hakikatin kutlu düğünü
Semaya açılmış yanan ellerimle yakarıyorum.
Hakkımın zalimden alınacağı günü
bekliyorum...
Gökten yere her işi düzenleyip kontrolü altında tutan Allah, yaptığı her işte, yarattığı her olayda üstün aklını, hayranlık uyandıran benzersiz yaratma sanatını ve sonsuz gücünü sergiler. Bizler için tüm bunları görebilmek, dile getirmek, üzerlerinde tefekkür etmek büyük bir nimet ve ibadet. Allah’ı anmak kötülüklerden arındıran, kalbimizi yatıştırıp, mutmain kılan, içimize güven duygusu ve huzur indiren bir ibadet. Kur’an’ın haber verdiği gibi;
"... Allah'ı zikretmek ise muhakkak en büyük (ibadet)tür..."(Ankebut Suresi, 45)
İnsan günlük hayatının her aşamasında Allah’ı anmalı, O’nunla kesintisiz bağlantı ve dua halinde olmalı, cömertçe bahşettiği sayısız nimete şükretmeli ve Allah’ın adını yüceltmeli. Allah’a yakınlaştıracak ve O’nunla dost kılacak çok önemli bir ibadettir Allah’ı anmak.
Bediüzzaman’ın ifadesiyle kâinat baştanbaşa Allah’ı zikretme ve Allah’a şükretme mescididir. Her şey Allah’ı anar, tesbih eder, zikreder. Allah’ı anmak ve adını yüceltmek Peygamberimiz(sav)’in ifadesiyle Allah’ın bizi sevdiğinin göstergesidir. O şöyle buyurur: “Allah’ın kulunu sevmesinin belirtisi, Allah’ı anmayı sevmektir. Allah’ın kula buğz etmesinin belirtisi ise, kulun Aziz ve Celil olan Allah’ı anmaktan hoşlanmamasıdır”
Allah’ı anmak amacıyla bir evde toplanmanın, Allah’ın Yüceliği ve Kur’an ayetleri üzerine konuşmanın, imanı artıran sohbetler yapmanın Allah katındaki değeri ise müthiştir. Şöyle buyuruyor Peygamberimiz(sav): “Bir topluluk Allah’ın evlerinden birinde toplanır, Allah’ın kitabını okur ve aralarında müzakere ederlerse, mutlaka üzerlerine manevî bir huzur iner, kendilerini rahmet kaplar, melekler kuşatır. Allah da katındaki melekler arasında onları anar.”
Gün içinde yaptığımız işi Allah rızasını gözeterek yapmak, gün boyu ibadet halinde olmaktır. Allah’ı razı etmek için yapılan her iş birer salih ameldir. Dünya hayatının kilit noktası Allah'ın rızasıdır. Ne paranın, ne mal-mülkün, ne köşe dönmenin, ne eğlencenin, ne rahatın, ne yeme içmenin peşinde olmak değil...
Allah nurunun, adının zikredildiği evlerde bulunduğunu haber verir. “... Allah, kimi dilerse onu Kendi nuruna yöneltip-iletir. Allah insanlar için örnekler verir. Allah, herşeyi bilendir. (Bu nur,) Allah'ın, onların yüceltilmesine ve isminin zikredilmesine izin verdiği evlerdedir; onların içinde sabah akşam O'nu tesbih ederler.” (Nur Suresi, 35-36) buyurur. İçinde Allah'ın nurunun bulunduğu ve adının anılmasına izin verdiği bir evde yaşamayı istemez miyiz?..
Tevrat ve İncil’de Allah’ı Anmak
Tevrat ve İncil’in tahrif edilmiş kısımları temizlendiğinde, geriye şeytani müdahaleye uğramamış bölümler kalır. Bozulmamış kısımlar, Kur’an’ın Maide Suresi'nin 44. ayetinde bildirildiği gibi "hidayet ve nur" olan kısımlardır; okunduğunda kalbe şifa ve ferahlık verir. Her iki Kitaptan, Kur’an’a ve Peygamberimiz (sav)'in sünnetine uygun, Allah’ı anmanın önemini öğüt veren bazı bölümlere bakalım:
Tevrat’tan:
Bu sözlerimi aklınızda ve yüreğinizde tutun... Onları çocuklarınıza öğretin. Evinizde otururken, yolda yürürken, yatarken, kalkarken onlardan söz edin. (Yasa'nın Tekrarı, 11:18-19)
Her zaman Rab'be övgüler sunacağım, övgüsü dilimden düşmeyecek. Rab'le övünürüm… Benimle birlikte Rab'bin büyüklüğünü duyurun, adını birlikte yüceltelim. (Mezmurlar, 31:1-3)
İncil’den:
Her gün mescidde toplanmaya devam eden imanlılar, kendi evlerinde de ekmek bölüp içten bir sevinç ve sadelikle yemek yiyor ve Allah'ı övüyorlardı. (Elçilerin İşleri, 2:46)
Unutmayalım; insan, Allah'ı anmada gösterdiği gevşeklikle orantılı olarak O'ndan uzaklaşır. Kur’an ahlâkını yaşamayan kimseler Allah'ı anmadıkları hatta akıllarına dahi getirmedikleri için Allah’ın sınırlarını aşar, emirlerinden yüz çevirerek yaşamayı hayat tarzı haline getirirler. Kur’an dışı sapkın davranışların altındaki neden, Allah'ı anma konusundaki gevşekliktir.
Kalpler yalnızca Allah’ı anmakla tatmin bulur. Huzur, müminlerin mescid edindikleri evlerindedir. Çünkü “Allah’ın nuru” bu evlerdedir. Orada arınmayı içten arzu eden insanlar yaşar. İnsan ruhu güzelliklerin, temizliğin, güzel ahlâkın yaşandığı ortamlardan haz alır. Kalp ve ruh böyle ferahlar, böyle şifa bulur.
Hz. Âişe (ra)’dan rivayetle Peygamberimiz (asm) şöyle buyurur: “İçinde Kur'ân okunan bir ev, yer ehline yıldızların parlak göründüğü gibi gök ahâlisine öylesine parlak görünür.” Camiü's-sağir - 3222
Okyanusların limanlara ulaşmadığı bir yüzyılın
çocuğuyum.
Kırık bir kalp verilmiş avuçlarıma.
Doğumumla başlayan bu soluk hikâye,
Adını yalnız limanlardan,
Hikâyesini ateş altında büyüyen bir çocuktan
almış.
Sebebi sorulduğunda anlamsız,
Yüzlerine baktığımda acımasız suretler
görüyorum.
Zalimlerin ellerinde kaybolan ümitlerim,
Sonsuz bir ırmağa akıyor.
İçimde biriken öfkem adaletin kılıcına
dolanıyor.
Bir çocuk serzenişi olmalıyken en büyük
kederim.
Ellerimde taşlar gülümseyecek bir yüz arıyor,
Göğsümde patlayan kurşunlarla sarsılıyor,
Taşlaşmış her kalple yeniden vuruluyorum.
Ağıt yakar gibi dokunuyorum kelimelere.
Sessiz çığlıklarla öfkeme bin bir isim
buluyorum…
Bulamıyorum…
Alnımda ilahi müjdenin mührü,
Geleceğimde hakikatin kutlu düğünü
Semaya açılmış yanan ellerimle yakarıyorum.
Hakkımın zalimden alınacağı günü
bekliyorum...
