Genelde şöyle bir davranış şekli var:
Konu bir ustamiza hitaben açılmış.
Hal bu olunca psikolojik olarak bazı ustaların eli klavyeye gitmez, normaldir.
Diğer bir husus ise, bence en önemli husus; burası medeniyet işi ve çok büyük bir iş. Şahısların başarıya ulaşması çok zor. Dini mekandan başlayıp devam ediyor. Ve buraya bu zamana kadar el surulmemis gözükmekte. İşi bilen en az 100 ekip burayı incelemistir.
Girişler belli amma devami getirmek çok zor. Bir tane çelik kapı olsa, kapıyı açıp yurusen tamam amma durum böyle değil. Benim gördüğüm 3 tane büyük koruyucusu var. Birisini isaretleyecegim. Kafasında kulahi da duruyor açılmamış. Burası açılabilir malı da duruyor. Lakin hangi yöntemle buraya çıkılacak yada inilecek kolay değil. Bu bile baş belası bir işlem. Belki de en kolayı burası.
Netice de buralar bizim gibi adamların boyunu çok aşar.
Mavi ile isaretledigim yerde, yani külah başlığın içinde, bir kimsenin eğilerek içinde durabileceği kadar bir boşluk var. İçi de malzeme ile dolu olur. Açılmamış gözüküyor bu haliyle. Kaç babayiğit bu işi becerebilir? Bu nedenle bizim gibileri bu işler aşar diyorum.
